Genieten in de winter aan het meer van Genève

Vorige week was ik even een paar dagen op familiebezoek in Zwitserland. En hoewel ik van ontdekken hou, is het ook heerlijk om telkens weer even terug te komen op een bekende plek. Steeds is de natuur anders, zijn er nieuwe dingen te ontdekken en oude bekende te groeten.

Mijn zus nam me mee naar de besneeuwde dorpjes boven Montreux, waar mijn nichtje fijn kon sleeën en skiles kreeg. Aanrader is Caux, waar ook een treintje naar toe rijdt en waar je een lekkere kaasfondue kan eten bij Le Coucou . Het stationnetje is vernoemd naar Claude Nobs, de oprichter van het Montreux Jazz Festival, die hier een chalet had.

Het was heerlijk om even een paar dagen eruit te zijn en te genieten van de bergen, de sneeuw en van de gezelligheid met mijn zus en nichtje!

Keulen, een mooie stad! Mijn tips!

In oktober was ik in Keulen. Via de website van Locationscout had ik een uitnodiging gekregen om met hen de zonsondergang te fotograferen vanaf de Triangle Türm. En dat tijdens het weekend van de Photokina, dé fotografiebeurs! Ondanks dat Keulen niet ver weg is, besloot ik om er toch een weekendje uit van te maken. Mede dankzij het heerlijke herfstweer had ik een ontspannen weekend in de stad die vooral bekend staat om zijn kathedraal en het reukwater 4711.

Als ik eerlijk ben, de stad viel me een klein beetje tegen. Natuurlijk de kathedraal is prachtig en rond de Rijnkade is het heerlijk vertoeven, maar een echt gezellig centrum heeft de stad niet, vond ik. Je kan winkelen tot je er bij neervalt, maar als het op bezienswaardigheden aankomt, kon ik niet zo veel vinden. Wat me ook tegenviel was het restaurantgebeuren, veel grote gelegenheden waar veel mensen waren en waar het behoorlijk lawaaierig was. Ik miste wat gezelligheid. Misschien kwam dat ook, omdat ik alleen reisde en dan vind ik kleinere restaurants wat gezelliger. En in het centrum kon ik die kleinere restaurantjes niet echt vinden.

Ik had het geluk dat tijdens mijn verblijf het einde van de Eerste Wereldoorlog werd herdacht met onder andere een mooie lichtshow op de Dom. Dat was echt indrukwekkend. En het was het hele weekend zalig weer, zodat ik overdag heerlijk op terrasjes in de zon kon zitten.

Op zondag ben ik langs de Rijn naar het Skulpturenpark Köln gewandeld. Een mooi park met veel verschillende sculpturen die mooi, indrukwekkend of grappig zijn. Naast het park is een restaurant met fijn terras. Je kan er fijn lunchen of dineren. Een aanrader!

Door het onverwachte mooie weer heb ik de musea van Keulen overgeslagen, dus daarvoor ga ik toch nog een keer terug. Mijn tips: je kan uitgebreid winkelen in Keulen, de Dom is een mustsee en ook de Triangle Toren aan de overkant van de Rijn is een bezoek waard. En loop dus naar het Skulpturenpark voor een relaxte middag in het groen!

Dutch Media Week en de Open Studio Dagen 2018

Altijd al eens achter de schermen van de televisie willen kijken? Dat kan tijdens de Open Studio Dagen op het Media Park in Hilversum. Vandaag 1 september was de eerste dag, maar morgen heb je nog een kans! Vandaag (zaterdag) ben ik geweest, want ook als Hilversummer krijg je niet zomaar de kans om binnen te kijken op bijvoorbeeld de afdeling rekwisieten.

 

Media Mile

Zo’n twee weken geleden liep ik de Media Mile van station Hilversum naar Beeld en Geluid. Toen werkte de app niet en vond ik het niet heel bijzonder. Maar… de Media Mile is geüpdatet en er is zelfs een nieuwe folder. Dus liep ik nu de route ‘interactief’, kwam zelfs 1 van de coördinatoren tegen en had er nu meer plezier in. Je kan de route in beide richtingen lopen en onderweg worden je allerlei vragen gesteld die je met je team kan beantwoorden. Best leuk!

 

Op het Media Park

Bij het Media Park aangekomen, speelde een band muziek, dus dat was een glorieuze ontvangst. 😊 In Beeld en Geluid ben ik niet naar het museum geweest, maar ik heb me wel laten rondleiden door de schatkamers van de omroepgeschiedenis. Oude platenspelers, de eerste radio’s en televisieattributen van weleer werden getoond door enthousiaste vrijwilligers en oud-medewerkers. Verder zijn er een paar leuke activiteiten , zoals zelf een gif maken of een foto voor het ‘groene’ scherm.

 

Je kan met een enorme limo de Hillytour doen (opbrengst is voor Muziekids) of een looproute volgen die je o.a. langs de studio’s van Max leidt (Ik kwam Jan Slagter himself tegen!) en door de decoropslag van Unbranded. Je kan vanaf de TV-toren genieten van een enorm uitzicht over het Media Park en de wijde omgeving. Verder zijn er nog talloze andere activiteiten bij de diverse omroepen. Kortom, er is genoeg te doen en je hoeft je niet te vervelen! Ook voor kinderen zijn er genoeg activiteiten.

 

Ik had vanmiddag weer een superleuke tijd op het Media Park net als vorige jaren en ga misschien morgen nog wat rondkijken, want ik heb nog lang niet alles gezien. Kom je ook?

Overigens zijn er komende week en volgend weekend ook nog allemaal leuke activiteiten in het kader van de Dutch Media Week. Op de website zie je wat er allemaal te beleven valt.

 

Rondom en in Hilversum is veel te zien en te doen!

Al een maand niet geblogd. Niet omdat er niets te vertellen was, maar vooral omdat de internetverbinding op de campings in Frankrijk niet erg stabiel was. Ondertussen werd ik wel hevig verliefd op Normandië en Bretagne. Als je me op Instagram volgt, heb je al heel wat plaatjes van mijn vakantie voorbij zien komen. Een blog hierover zal ook nog zeker volgen, maar eerst wil ik je meenemen naar een paar leuke plekken in en rondom Hilversum waar ik afgelopen week was.

Zonnestraal

Afgelopen dinsdag bracht ik mijn fiets bij de fietsenmaker in Loosdrecht. Hartstikke aardige mannen en belangrijk: geen wachttijd van 2 weken voor een reparatie, zoals in Hilversum wel is. Enig nadeel, het is in Loosdrecht. Maar elk nadeel heb z’n voordeel: in dit geval een leuke wandeling over Landgoed Zonnestraal terug naar Hilversum.

Landgoed Zonnestraal bestaat dit jaar 90 jaar. Oorspronkelijk opgezet als sanatorium voor tbc-patiënten, later ziekenhuis en nu een terrein met o.a. een verzorgingshuis, aanbieders van zorgdiensten en Sanquin. Het bijzondere aan Zonnestraal zijn vooral de gebouwen die door Jan Duiker ontworpen zijn. Panden met veel glas, die opvallen door de kleuren wit en blauw, midden in de (groene) natuur van het Loosdrechts Bos.

In de tijd dat Zonnestraal een ziekenhuis was, heb ik er regelmatig gewerkt als verpleegkundige. De noodgebouwen waarin toen de verschillende afdelingen waren ondergebracht zijn weg, alleen de oorspronkelijke gebouwen van het sanatorium staan er nog. Op het terrein is ook het oude zusterhuis te vinden, de villa van de geneesheer-directeur en de werkplaatsen, waar herstellende patiënten naar toe konden voor bezigheden en een buitentheater in het bos!

Ik wandel en fiets graag over dit terrein met zijn bijzondere geschiedenis en ook deze keer was het weer genieten. Iedere laatste zondag wordt er een rondleiding gegeven, maar in de komende weken zijn er ook nog een aantal activiteiten in het kader van de Open Monumentendagen en het Erfgoedfestival Groen in Gooi en Vecht.

De Oude Haven

Verder lopend naar huis kwam ik langs de Oude Haven. Aan de kop van dit Hilversumse stadspark staat een oude zout- en zandbunker, ontworpen door Dudok. In dit gebouw, een Rijksmonument, huizen 2 bedrijven. Beneden zit Rifwachter Aquaria, een hele mooie aqariumwinkel waar ik graag even binnenwandel om naar alle mooie vissen te kijken, en boven zit restaurant Parc met een geweldig terras met uitzicht over het park. Ik kwam precies rond lunchtijd langs, dus…. 😉😉 Met mijn favoriete broodje kippendijtjes en een glaasje witte wijn had ik weer dat heerlijke vakantiegevoel! Lekker lunchen in de zon, zo fijn!

Beeldentuin de Zanderij

Ken je dat? Van die bezienswaardigheden in je omgeving waar je vaak langskomt, maar eigenlijk nooit bent geweest? Al honderden keren was ik er langs gefietst, maar nog nooit afgestapt, Beeldentuin de Zanderij. Deze week deed ik dat wel.

Om de een of andere reden had ik een overvolle tuin van beelden en hegjes verwacht, maar dat is de beeldentuin zeker niet. Ja, er staan veel beelden, heel veel beelden zelfs, maar de tuin is behoorlijk groot en weids en biedt ook mooie gezichten op de omringende weilanden en natuur. Naast de beelden is er ook veel aandacht voor de natuur, er zijn bijenkasten, poelen met salamanders en kikkers, er schijnen zelfs uilen te huizen. Al met al, een mooie plek om rond te wandelen. De toegang is gratis en er is ook een terras waar je een kop koffie kan drinken. Ik vond het een leuke ‘ontdekking’, deze beeldentuin op de rand van Hilversum.

Museum Hilversum

Dan was ik ook nog in Museum Hilversum. Daar kom ik graag. Het museum heeft vaak leuke tentoonstellingen. Nu is er Spotlight, een tentoonstelling van foto’s van bekende Nederlanders, gemaakt door 4 verschillende fotografen, Paul Huf, Govert de Roos, Sacha de Boer en William Rutten. Het is een leuke expositie, niet al te groot, die laat zien hoe bekende mensen vroeger en nu geportretteerd werden en worden. De expositie loopt tot 9 september. Dus ook nog te bezoeken tijdens de Open Studiodagen op 1 en 2 september. Tijdens de Open Studiodagen kan je op het Media Park een kijkje nemen in de wereld van radio en televisie. Vorig jaar heb ik dat ook gedaan.

Media Mile

Eind februari werd in Hilversum de Media Mile geopend, een route die leidt van station Hilversum naar Beeld en Geluid op het Mediepark. Het is een interactieve route, maar helaas, omdat ik de app niet kon vinden in de Google Playstore zat het actieve alleen in de wandeling die ik vanmiddag deed. Het begin is veelbelovend, maar later in de route werd ik iets minder enthousiast. Hier mis ik, denk ik, vooral het interactieve gedeelte. Ook werkten niet alle televisies en de belevingszuil bij de Sumatralaan ontbreekt.

Als de route tijdens de Open Studiodagen wel goed werkt, is het zeker een leuke manier om naar het Media Park te lopen of weer terug richting het centrum.

Update: De Media mile is geüpdatet en werkt. Leuk om te lopen en te beleven!

Siertuin Gooilust, de Costerustuin en de Sperwershof

In en om Hilversum zijn een aantal mooie tuinen te bezoeken. In Hilversum is dat de Costerustuin en het vlakbij gelegen Pinetum. In ‘s-Graveland kan je op woensdag- en zaterdagmiddag siertuin Gooilust van Natuurmonumenten bezoeken of de Sperwershof. Deze laatste tuin biedt ook de mogelijkheid om wat te eten en te drinken of bloemen en groenten uit de tuin te kopen. Ik kom graag in deze tuinen om te genieten van de bloemen, de geuren en kleuren. Afgelopen week heb ik ze er drie bezocht en ondanks de warme zomer, stonden alle tuinen er mooi bij.

De vakantie is bijna voorbij, maar in de komende weken zijn er weer een aantal leuke activiteiten in en om Hilversum. Kom je ook een keer naar Hilversum?

Dutch Media Week van 30 augustus tot 10 september
Open Studio Dagen op 1 en 2 september
Open Monumentendag in Hilversum op 8 en 9 september

Photowalk op Urk

Bijna elke maand organiseert Camera.nu een photowalk door Urk. Onder begeleiding van echte Urkers word je door Urk langs allerlei fotogenieke plekjes geleid. En omdat de gidsen uit Urk zelf komen, kunnen ze ook veel vertellen over dit voormalige eiland.

Afgelopen zaterdag reed ik ’s morgens naar Urk. De tocht door Flevoland is een mooie route, vind ik. Onderweg is genoeg te zien aan natuur en moderne architectuur. Ik was ruim op tijd bij de haven waar je gratis kan parkeren. Er staan veel campers en in de haven liggen veel plezierboten. Op de ‘leugenbankjes’ zitten een paar mensen de dag te bespreken. Daarachter zie ik de Orca waar ik de gidsen zal treffen. Om de paar minuten spuit de Orca water.

We gaan van start en lopen het plaatsje in langs allemaal kleine Urker huisjes. Al snel passeren we de plattegrond van een Urker huisje, waar je ziet hoe klein zo’n huisje is. Urk is opgedeeld in wijken (eigenlijk een soort van straten) en huisnummers bestaan uit het getal van de wijk en het nummer van het huis. Straatnamen zijn er in het oude dorp niet. Verder gaat de wandeling kriskras door allerlei kleine straatjes en we mogen ook in een tussenstraatje tussen 2 rijen huizen kijken. Met het mooie weer zitten hier veel Urkers lekker achter het huis. Even later passeren we de begraafplaats en we komen bij het monument voor de Urkers die ‘op zee bleven’.

Na een tijdje passeren we de vuurtoren van Urk waarvoor een Urker visser in klederdracht zit. De man is niet alleen bereid te poseren, maar vertelt ook uitgebreid over de kleding en zijn oorbel. Onderdelen van de klederdracht hebben ook een speciale betekenis, zoals de muts waarmee je kan vertellen dat je bereid bent ouderling te worden en de oorbel die fungeert als levensverzekering. Daarna lopen we via een kleine werf naar de haven, waar ook genoeg te zien is en aan het eind van de haven hebben we een mooi zicht op Urk en zijn vuurtoren.

Na bijna 3 uur wandelen en fotograferen komen we weer bij het beginpunt. Tot slot is er een kop koffie bij restaurant ’t Achterhuis waar je vanaf het terras een mooi uitzicht hebt over Urk en de haven. Je kan er ook prima lunchen. Samen met 2 dames uit Friesland heb ik dat ook gedaan. Een fijn einde van een leuke ochtend.

Amersfoort, wat ben je mooi!

Vorig weekend deed ik mee aan de Instawalk Amersfoort Het was eerste pinksterdag en de stad bruiste van de activiteiten. Ik had er zin in!

Vanaf 10.00 uur werden we ontvangen in het kleurrijke KAdECafé, waar we naast een energiereep ook een Arie Foort kregen, de mascotte van Amersfoort. We kregen uitleg over het verloop van de ochtend en maakten een groepsfoto om vervolgens snel op stap te gaan en Amersfoort onveilig te maken met onze camera’s. 50 enthousiaste fotografen gingen gelijk aan de slag. We liepen over het Eemplein naar Zandvoort aan de Eem, het Amersfoortse strand. Een leuke plek met boten, zand, speeltoestellen en een strandtent, waar we, geheel in stijl, een lekker ijsje kregen. Daarna wandelde we langs de haven waar allemaal kleine bedrijfjes, kunstenaars en horeca zitten. Langs de andere kant van de haven liepen we naar de Koppelpoort.

De Koppelpoort, een van de oude stadspoorten, mochten we beklimmen. Bovenop de poort had je een mooi zicht op zowel het oude als nieuwe Amersfoort. Daarna wandelden we de stad in, langs museum Flehite naar de Krommestraat. In deze straat zitten veel restaurantjes met terras aan het water (achterkant) en leuke winkeltjes. We bezochten de prachtig ingerichte The Barber Shop , een ouderwets ingerichte kapperszaak voor heren en kunstgalerie Frankie & Olive. Kunstenaar Frank Hoogendoorn ontving ons gastvrij in zijn mooie galerie met werkplaats (achterin is de beautysalon van Olive – Liselot) en liet ons overal fotograferen. Deze selfmade kunstenaar met een grote liefde voor Van Gogh, maakt echt hele mooie portretten en grappige tekeningen. Loop eens naar binnen in deze leuke galerie als je in de buurt bent!

Verder lopend door Amersfoort kwamen we langs het Mondriaanhuis, de Onze Lieve Vrouwetoren, de Monnikendam en keken we binnen bij de Mariënhof. Niet iedereen lukte het de route foutloos te lopen 😎 , maar dat is geen ramp, want Amersfoort is echt een supermooie, oude stad met veel fotogenieke plekjes en dat was waarvoor we gekomen waren!

De route eindigde op festival Lepeltje Lepeltje, waar we een heerlijk portie Vlaamse friet (met truffelmayo 😙) kregen van het Vlaams friteshuis Van Gogh. Daar waren de meesten van ons wel aan toe na een aantal uur lopen en fotograferen. Gezellig napratend over deze geweldige ‘ochtend’ kwam er een einde aan de Instawalk. Maar er was nog genoeg te doen in Amersfoort.

Nadat ik over het festivalterrein gewandeld was en alle leuke kraampjes had bekeken en een lekkere cocktail gedronken, ben ik weer de stad ingelopen, waar het ondertussen gezellig druk was. Wandelend over de Muurhuizen, een straat die om de hele binnenstad van Amersfoort loopt, kwam ik een stadsgids tegen, die spontaan begon te vertellen over het Joodse buurtje waar we stonden. Hij wees me de Synagoge, die de oorlog redelijk heeft doorstaan en vertelde dat in een van de huizen jaren terug bij de renovatie een Mikwe, een Joods reinigingsbad, uit de 18e of 19e eeuw is gevonden.

De dag ben ik geëindigd op het gezellige Lieve Vrouweplein, waar heel veel gezellige terrassen zijn. En vervolgens weer terug naar huis met de trein met veel gave indrukken, leuke foto’s en Arie Foort in de rugzak. Amersfoort is een ontzettend gezellige stad waar cultuur, winkelen, horeca en gezelligheid verpakt zijn in een mooi historisch én modern jasje!

Wat te doen in Valencia met slecht weer!

Leuke activiteiten bij slecht weer!

Tijdens de voorjaarsvakantie was ik in Valencia en het weer zat niet mee. Alleen op de eerste dag en de laatste ochtend zag ik een helderblauwe hemel, de rest van de week was het regenachtig en koud. Niet precies het weer waarop ik me had verheugd toen ik in december mijn reis plande. Maar … niet getreurd, ook met slecht weer is er in Valencia genoeg te doen en zoals zo vaak… het regent (bijna) nooit de hele dag! En met een paraplu op zak kom je een heel eind.

Zoals ik al in mijn vorige blogbericht vertelde, ben ik naar het Museo de las Ciencias Principe Felipe ofwel het museum van Wetenschappen geweest. Soms is het gebouw waarin een museum gevestigd is, voor mij al een reden om ernaar toe te gaan. Het grote interactieve wetenschapsmuseum is gevestigd in een van die aparte gebouwen in de Ciudad de las Artes y las Ciencias, in het Nederlands: de Stad van de Kunsten en Wetenschappen. Voor slechts 5 euro mag je naar binnen en kan je de wereld van de wetenschap verkennen. Mijn twee favoriete attracties van de uitgebreide expositie waren de film die de ESA in de ruimte maakte en het spiegellabyrint. Maar er is veel meer leuks te zien en te ontdekken.

Vlakbij dit museum is de Oceanografic, een groot park waar je allerlei onderwaterdieren kan bekijken. Eigenlijk stond dit park ook op mijn to-do-lijstje, want ik ben dol op aquaria, maar ik ben er uiteindelijk niet geweest. De volgende keer dat ik naar Valencia ga, ga ik er zeker heen.

Tegen de Ciudad de las Artes y las Ciencias aan ligt het Turiapark. Dit 9 kilometer lange park ligt in de drooggelegde bedding van de rivier de Turia. In dit park kan je wandelen, fietsen, joggen. Maar er is ook een fantastische speeltuin, een midgetgolfbaan en ik weet niet wat aan vertier. Natuurlijk kan je er ook kleine ‘uitspanningen’ vinden met terras. Ik vond het zalig om door dit park van de ene kant van de stad naar de andere kant te lopen. Natuurlijk, als het regent is het minder, maar je kan wel schuilen onder de vele bruggen die het park overbruggen. 🙂

In het centrum kan je (tegen betaling) de kathedraal bezoeken, er is een archeologisch museum, een militair museum en nog veel meer. Je kan niet alles bezoeken in een paar dagen, maar het is duidelijk: er is voor ieder wat wils. Op een van de dagen kwam ik schuilend voor de regen terecht in de Universiteit van Valencia. Ook daar heb ik me een tijdje vermaakt. Dwalend door het gebouw kwam ik bij een expositie, een cafeetje en een hele mooie oude bibliotheek.

Net als veel mensen vind ik het ook leuk om de Mercado’s te bezoeken. De bedrijvigheid, maar vooral de prachtige gebouwen waarin deze overdekte markten gevestigd zijn, zijn een bezoek meer dan waard. De Mercado Cental is een overdekte markt waar je allerlei soorten voedsel kan kopen, groenten en fruit, kruiden, noten en olijven, vlees, vis en hammen, jambonnes! Er is genoeg te zien en het gebouw is een architectonisch hoogstandje. Vooral de grote glas-in-lood koepel in het midden van de hal is prachtig. In de Mercado Colon zitten vooral allerlei eettentjes, maar er zijn ook kraampjes met koopwaar. Deze mercado is wat simpeler, maar de mozaïeken aan de buitenkant (achterkant!) vond ik mooier.

Op een van de regenachtige dagen ben ik naar de Fundacion Bancaja geweest. Deze particuliere instelling verzorgt hele mooie exposities die gratis toegankelijk zijn. Op een van de etages was een expositie van het werk van de Spaanse kunstenaar Manolo Valdes, een in Spanje zeer bekende kunstenaar. Ik ben verliefd geworden op zijn werk. Grootse schilderijen, enorme beelden, bruusk, brutaal, bijzonder en indrukwekkend. Helaas mocht je geen foto’s maken en ik ben dan helaas ook zo braaf dat ik dat niet doe. Daarom hier een link naar een filmpje van deze expositie. De tentoonstellingen van Sorolla (schilderijen) en Vicente Orti (houten sculpturen) op de andere verdiepingen van het museum, waren ook mooi… maar Valdes is mijn nieuwe liefde!! In Valencia heb ik 2 grote vrouwensculpturen zien staan van zijn hand, een vlakbij het Congrescentrum, een groot blauw glinsterend kunstwerk en een in de jachthaven.


Van 1 maart tot 19 maart is er dagelijks om 14.00 uur het oorverdovende spektakel La Mascletà op het Plaza Ayuntamiento. Gedurende 5 tot 10 minuten wordt vuurwerk afgestoken in een bepaald ritme. Dit geeft een enorm lawaai en is een bijzondere belevenis. Het gedonder dat door de gebouwen nog eens weerkaatst wordt, wordt op een gegeven moment zo luid, dat het lijkt alsof er een aardbeving plaatsvindt. Ik vond het echt bijzonder om dit mee te maken. Het hele plein staat vol met Valencianen voor wie dit een bijzonder evenement is. Je kan zelfs een VIP-plaats boeken om alles goed te kunnen zien. Dit luide evenement is de aanloop naar het Fallasfestival, het grootste straatfestival van Europa.

Een van de andere dagen ben ik naar het museum voor moderne kunst, het IVAM, geweest. Ook dit museum had een aantal bijzondere exposities. Ik ging voor Miro, maar het werk van Federico Guzman en de expositie The birth of abstraction vond ik ook heel mooi.

Op vrijdag toen er maar heel weinig regen voorspeld was, ben ik richting de haven en het strand gelopen. Ik houd er erg van om een beetje door een stad te dwalen en te kijken wat ik tegenkom. Het was leuk om door het havengebied te wandelen. Veel gebouwen worden tegenwoordig voor andere doeleinden gebruikt, wat precies werd mij echter niet altijd duidelijk. Het was heerlijk om over het strand te wandelen en lekker te lunchen bij een van de strandtentjes.

Voor mij bleek Valencia een stad te zijn, waar je lekker door de straten kan dwalen, wandelend of fietsend. Er is zoveel te zien, veel mooie muurschilderingen, prachtige gebouwen, mozaïeken, mooie straten. Loop het Estacio del Nord in, een heel mooi oud station. Of ga naar het oude postkantoor met ook weer een prachtige koepel of bekijk de Arena. En niet te vergeten, strijk neer op een van de leuke terrasjes of geniet bij minder mooi weer van de vele gezellige cafeetjes en restaurantjes. Voor de mensen die van shoppen houden, er zijn ontzettend veel leuke winkeltjes, je kan je hart ophalen.

Ik weet het zeker, ik ga nog een keer terug naar Valencia, want er is nog genoeg te zien. Hopelijk tref ik dan wel beter weer!

Een weekje Valencia, zoveel te doen …

Stedentrip Valencia met regen en zonneschijn

Vorige week kwam ik alweer terug uit Valencia waar ik bijna een week heb rondgewandeld. Ook al viel het weer flink tegen, ik heb me prima vermaakt in deze bijzondere stad. Een stad die heel anders was dan ik verwacht had, maar Valencia is zeker een leuke stad voor een (wat langere) stedentrip.

 

Valencia is de twee na grootste stad van Spanje en dat merk je. Er is veel hoogbouw en enorm veel verkeer. Door de hele stad lopen brede wegen, niet zelden steek je 4, of eigenlijk 8, rijbanen over om aan de overkant van de weg te komen. Dat geeft drukte en lawaai. Maar daar tegenover staan ook weer de rustige wijken en het enorme stadspark Jardin del Turia van wel 9 kilometer lang, dat gelegen is in de drooggelegde bedding van de rivier de Turia. En leuk, in elke straat lijkt wel een cafeetje, barretje of restaurantje te zijn.

 

Er is een mooie, historische binnenstad met prachtige, oude gebouwen waaraan je duidelijk de culturen ziet die door de eeuwen heen in de stad geleefd hebben. Daarnaast zie je veel grote panden in art nouveau-stijl van begin 1900 en de hele moderne wijken met hedendaagse architectuur. De Ciudad de las Artes Y Ciencias (Stad van Kunsten en Wetenschappen) is misschien wel het meest gefotografeerde deel van de stad. En dan heb je nog de wijken bij de havens en het strand. Valencia heeft dus een heel gevarieerd stadsbeeld.

 

De eerste dag dat ik in Valencia was, scheen de zon. Ik wilde een fiets huren bij het hotel, maar alle fietsen waren al verhuurd en dus ben ik gaan lopen. Heerlijk in het zonnetje, door het Turiapark eerst naar die fascinerende Stad van Kunsten en Wetenschappen en daarna weer door het park naar het historische centrum. Ik had geen kaartje of route meegenomen, dus ik ben gewoon lekker gaan dwalen. Ik heb genoten. Heerlijk geluncht op een terras in de zon en genoten van de bedrijvigheid om me heen.

 

Aan het eind van de middag heb ik voor 48 uur een kaartje gekocht voor de Hop-On-Hop-Off bustour. Je kan kiezen uit 2 maatschappijen, ik heb voor de rode bussen gekozen. Beide organisaties hebben 2 routes, 1 maritieme, dat is het havengebied en 1 historische, die gaat door het oudere deel van Valencia. Ik besloot eerst de route richting havengebied te nemen. Je rijdt vanuit het centrum langs de Ciudad de las Artes Y Ciencias naar het havengebied en het strand.

Met de Hop-On-Hop-Off bustour overbrug je grote afstanden, maar of ik het nu echt een aanrader vind, ik weet het niet. Natuurlijk zie je veel op zo’n tocht en zit je mooi hoog, maar in Valencia is het zo makkelijk om een fiets te huren en rond te fietsen, al die plekken kan je ook vrij makkelijk zelf ontdekken. Een nadeel vond ik ook dat de opstapplekken best lastig te vinden zijn. Dat ondervond ik op dinsdag toen het de hele dag goot van de regen.

 

Op dinsdag regende het dus de hele dag en daarom ben ik naar het Museum van Wetenschappen gegaan. Voor slechts 5 euro kan je in dit museum van alles zien op het gebied van wetenschap, evolutie en technologie. Het is een echt beleefmuseum, waar van alles te doen en te zien is. Ideaal voor een regenachtige dag. De beschrijvingen bij alle bezienswaardigheden zijn in het Spaans en Engels, zodat je niet hoeft te raden waar je naar staat te kijken als je Spaans niet zo goed is.

 

In het museum was ook de expositie van de poppen die centraal staan tijdens Les Fallas, een groot traditioneel feest dat half maart gevierd wordt in Valencia. In Nederland ben ik weliswaar nooit naar een corso of carnavalsoptocht geweest, maar ik denk dat je het daar een beetje mee kan vergelijken. Allerlei organisaties, mensen en wijken hebben hun best gedaan om prachtige poppen te maken die actuele en minder actuele zaken uitbeelden. Die poppen worden tijdens Les Fallas meegedragen in optochten en na het feest verbrand. Slechts 1 van de poppen wordt gered en dat is de pop die het publiek heeft gekozen als degene die de vuurstapel mag overleven.

 

Na mijn bezoek aan het museum en een lunch in de buurt, ben ik naar het centrum gelopen en heb daar de bus gepakt voor de tour door de historische stad. De ramen van de bus waren beslagen, ik was nat en koud, afijn … het was geen succes. Na de tour ben ik naar het hotel gelopen om op te warmen en ’s avonds heb ik lekker tapas gegeten in een leuk tentje in de buurt van het hotel. Lekkere wijn, vriendelijke ober, toch nog een fijn einde van een wat sombere dag.

 

De weersvoorspelling voor de rest van de week was matig, elke dag nog wat regen en kou. In mijn volgende post vertel ik je wat ik nog meer heb gedaan in Valencia tijdens deze ‘winterse’ dagen. Want ook met tegenvallende weersomstandigheden is er genoeg te doen in deze mooie, Spaanse stad. Dus, stay tuned!

 

Uit eten in Valencia

Uit eten in Valencia

Voor mij is het leukste aan eten op vakantie de verrassing omdat je niet precies weet wat je gaat krijgen. Zo lunchte ik afgelopen week in een leuk restaurant, Don Pelayo, net buiten de toeristenzone van Valencia. De obers waren buitengewoon charmant, maar spraken alleen Spaans. Ik kreeg bier… had ik dat besteld? Geen dessert, maar gelukkig wel koffie. Blijkbaar had ik nee gezegd op de vraag of ik een dessert wilde. Geen ramp, want ik had wel heel lekker geluncht voor maar een paar centen op een steenworp afstand van de stad van kunsten en wetenschappen in Valencia. Om me heen mensen die in de buurt werken of wonen en snel even lunchen bij Don Pelayo.

Het is tegenwoordig eigenlijk geen kunst meer om lekker te eten in een onbekende stad in een vreemd land. We googlen, kijken op Tripadvisor en lezen blogs over onze vakantiebestemmingen, het kan bijna niet mis meer gaan. Maar wat vind ik het toch leuk om restaurants en cafés binnen te gaan die nog niet op het internet vermeld staan of waarvan de laatste vermelding uit 2014 is. Op aanraden van de receptionist van mijn hotel kwam ik bij Tapis, een cerverzeria om de hoek van het hotel. Ook hier, weinig Engels, maar een supervriendelijke bediening, lekkere wijn en goed eten. Op mijn laatste avond in Valencia ben ik er zelfs teruggegaan.

Een keer de verkeerde straat inlopen, bracht me bij 7 Barra Pintxos Y Tapas. Om me heen vooral Spaanse klanten en 3 Aziatische studenten. Lekker eten, beleefde en nette bediening en dat is waar ik van hou. Het hoeft voor mij niet fancy of hip te zijn, als het maar lekker is en een welwillende meneer of mevrouw die bedient. En dat was het allemaal bij 7 Pintxos Y Tapas!

Overigens vond ik het ook heel leuk om wat te drinken en te eten in de foodhall Mercado Colon. Allemaal leuke kleine cafeetjes, je zoekt gewoon uit waar je zin in hebt. Ik dronk echt héérlijke sangria bij Mi Cub en at er smakelijke croquetas en manchegokaas. Heel veel Spanjaarden om me heen, dus ik kon even kijken wat zij op hun bordje hadden.

En dan heb ik het nog niet gehad over de vele leuke koffiebarretjes met heerlijk uitziende taarten en lekkernijen. Behalve tapas en pinxtos, zijn ze in Valencia ook gek op zoet. Conclusie: in Valencia is er genoeg lekkers te vinden!

Op weg naar Valencia!

Start stedentrip Valencia

Eindelijk is het zover! De vakantie waar ik zolang naar heb uitgekeken is begonnen. Gisterenavond heb ik met mijn ouders vast mijn verjaardag gevierd. Ik ben alweer 53 jaar en vandaag op mijn verjaardag ga ik heerlijk op vakantie. Naar Valencia dus!

Vanmorgen kon ik rustig aan doen, en dat is een fijne start. Rustig ontbijten en alle leuke verjaardagsappjes ontvangen en beantwoorden. Ondanks dat ik mijn verjaardag niet echt vier, voel ik me toch jarig. Het zonnetje schijnt, de koffer is gepakt, het huis is aan kant. Iets na 11 uur vertrek ik naar Schiphol. Valencia, here I come! Op de luchthaven gaat het vlot, nog even een tijdschrift en een koffie halen en I am ready to take off! In het vliegtuig word ik toegezongen door een stewardess en krijg ik een schattig flesje bubbels. Hoe leuk is dat!

In Valencia is het niet moeilijk om de juiste metro te vinden, mede dankzij Google Maps en na een uurtje zit ik op mijn hotelkamer… En ook daar weer de felicitaties, dit keer met een aantal chocolaatjes. Koffer uitpakken, instaleren, appjes lezen (ik ben tenslotte jarig) en vervolgens aan de wandel. De dame van de receptie wees me de kant op waar ’s avonds vuurwerk zou zijn (niet gezien helaas) en ik ben gaan lopen. Omdat ik had ontdekt dat ik niet ver ben van het Parc Gulliver, een park dat is aangelegd in een oude rivierbedding, ben ik daarnaartoe gelopen. Wat ik nog niet had gezien, was dat dat tegen het Ciutat des Arts i les Ciencies aan ligt, ofwel de stad van de kunst en wetenschap. Deze hypermoderne wijk is een van de toeristische mustsee’s van de stad. ’s Avonds is het een sprookje. Ik ben benieuwd hoe het er overdag uitziet.

Vlakbij is winkelcentrum Aqua, ook al zo’n modern gebouw. In dit gebouw huizen behalve veel bekende winkels, ook flink wat restaurants. Ook al was het niet helemaal wat ik in gedachte had toen ik naar Spanje afreisde, ik had ondertussen zo’n honger dat ik pizzeria Piemonte op de derde verdieping toch maar binnenstapte. Geen slechte keus, de gekozen pizza was echt lekker.

Weer terug in mijn hotel zie ik op mijn telefoon dat ik vandaag ruim 15 kilometer heb gelopen. Een lekker begin van de vakantie, maar morgen toch maar kijken of ik ook op een andere manier deze stad kan verkennen. Wordt vervolgd!

%d bloggers liken dit: